Elektromiografia przezskórna EMG

Zastosowanie powierzchniowej elektromiografii kinezjologicznej w rehabilitacji

Badanie aktywności mięśniowej jest bezbolesne i nieinwazyjne. Jednym z powodów, dla których fizjoterapeuci stosują pomiar EMG jest wyeliminowanie „zgadywania”jaki jest stan aktywności mięśniowej. Zastosowanie powierzchniowego EMG pozwala na obiektywne i udokumentowane badanie. Powierzchniowe EMG szybko i sprawnie daje możliwość oceny skuteczności stosowanego postępowania usprawniającego. 
  Fizjoterapeuci codziennie oceniają aktywność mięśniową u pacjentów z dysfunkcjami układu nerwowo-mięśniowego. Badanie wykorzystujące obiektywny pomiar aktywności mięśniowej jest zapisem potencjału rejestrowanego na powierzchni skóry nad mięśniem. Zapis taki pozwala ocenić rekrutację włókien mięśniowych, wielkość potencjału rejestrowanego, wzorzec aktywizacji włókien mięśniowych, koordynację aktywności agonistów i antagonistów. Badanie pozwala nam ocenić stan układu neuro-mięśniowego pacjenta przed, w trakcie i po zakończeniu leczenia. Rozróżniamy dwie metody przezskórnej elektromiografii, w bezruchu i w czasie pracy mięsni.

Statyczne sEMG


 

 

Dynamiczne sEMG

Dynamiczne (funcjonalne) sEMG umozliwia ocenę pracy mięśni w czasie ruchu

Dynamiczne (funkcjonalne) sEMG umożliwia ocenę pracy mięśni w czasie ruchu. W przypadku skurczu mięśnia w błonie komórkowej pojawia się sygnał elektryczny. Potencjał ten może być zmierzony za pomocą elektrod na powierzchni skóry nad mięśniem . Wielkość zarejestrowanego sygnału, timing aktywizacji mięśnia jest bezpośrednio związana z rekrutacją włókien mięśniowych i częstotliwością ich aktywizacji. Zapis zarejestrowanego sygnału pozwala na obiektywną ocenę aktywności mięśniowej, koordynacji aktywizacji poszczególnych grup mięśni w warunkach dynamicznych. 


Dodatkowo, zapis powierzchniowego EMG jest bogatym źródłem informacji dla pacjenta podczas nauczania motorycznego. Stosowanie powierzchniowego EMG dostarcza informacje zwrotną tzw. biofeedback . Zastosowanie biofeedback’u pozwala pacjentowi nauczyć się rozluźniać napięcia mięśniowe, aktywizować osłabione mięśnie, poprawić koordynację i współpracę mięśniową pomiędzy agonistami i antagonistami . Biofeedback znajduje zastosowanie w rehabilitacji urazów sportowych, fizjoterapii uszkodzeń tkanek miękkich, zespołów przeciążeniowych, spowodowanych urazami komunikacyjnymi, przewlekłych zespołów bólowych.

Przykład

Statyczne i dynamiczne sEMG kinezjologiczne. 
Pacjent wiek 21 lat ,dolegliwości bólowe (przeciążeniowe) stawu kolanowego lewego. 
Badanie statyczne sEMG kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego 

Wynik badania sEMG. Zaburzenia korzeniowe lewostronne na poziomie L 1,L5 i S1 Jedno i dwukrotnie przekroczona norma. 

Raport asymetrii

Wzmożone napięcie mięśniowe po stronie lewej na poziomie: L2,L4,L5 i S1 po stronie prawej L1 

Badanie dynamiczne sEMG (porównawcze) stawów kolanowych.

Ocena pracy mięśnia czworogłowego uda po stronie prawej i lewej.

Wykres pracy mięśnia czworogłowego uda po stronie lewej w znacznym !! stopniu odbiega od normy .
Konieczne dalsze badania sEMG oraz RTG kręgosłupa L-S i USG stawu kolanowego. Po przeanalizowaniu wyników wszystkich badań pod kątem występujących zaburzeń i zapoznaniu się z opinią i zaleceniami lekarza specjalisty przystępujemy do rehabilitacji pacjenta. Jej celem będzie zredukowanie zaburzeń nerwowych (w odcinku L-S) ,poprawienie ukrwienia i siły mięśniowej (równowagi mięśniowej w obrębie stawu kolanowego). Dzięki badaniu sEMG pacjent uzyskuje nowy rodzaj informacji i uświadamia sobie, że zniesienie bólu oraz poprawa zakresu ruchu nie świadczą o całkowitym ustąpieniu zaburzeń nerwowo-mięśniowych i o zadowalającej kondycji organizmu. Biorąc pod uwagę te informacje a nie własne odczucia pacjent może teraz w pełni świadomie decydować o kontynuowaniu lub zaprzestaniu rehabilitacji.